۳۷ سال

سی و هفت سال

گذشت

و من هنوز بوی تو را کم دارم.

پ.ن

قشنگترین تولد اونیه که همراه زندگیت تو رو به ارزونترین ساندویچی ببره که خیلی دوسش داری و بایه لیوان چایی و یه کوکیه داغ برات هپی برتدی بخونه.

ازت ممنونم فرشته زندگی من که زندگیم با تو کامل شد.

درونم پر است از حباب های بی سرانجام

و من در تلاطم بالا امدنشان

پر از التهاب

به رسیدن به تو می اندیشم.